Za panowania Kazimierza Wielkiego w Sandomierzu wybudowano 4 bramy wraz z murami obronnymi. Najbliżej zamku, najbardziej wysunięta na południe brama została nazwana Krakowską, zburzona została około roku 1770. Od wschodu dostępu do miasta broniłą brama rybacka, zwana także bramą Lubelską. Została zniszczona w wieku XVII. Natomiast od północy miasto chroniły Bramy Zawichojska i istniejąca do dziś Brama Opatowska.
Brama jest wzniesiona z cegły w rzucie bardzo zbliżonym do kwadratu, przejazd pod bramą jest w krztałcie łuku. Na wyższych kondygnacjach zachowały się przejścia na mury obronne i stanowiska strzelnicze. Na początku XX wieku wykonano taras widokowy, z którego można było zobaczyć panoramę Sandomierza i okolic.Od południa rozciąga się panorama Starego Miasta, widać Wisłę, która w tym miejscu płynie w kształcie litery "S", a także kościoły św. Jakuba i św. Pawła, hutę oraz Tarnobrzeg. Natomiast od strony północnej klasztor Benedyktynek, przedmieście Zawichojskie, osiedle Kruków oraz szpital. Od wschodu rozciąga się panorama Wisły i Gór Pieprzowych, od zachodu widać park miejski z wieżą ciśnień, kościołem św. Józefa oraz budynki dawnego klasztoru o.o. reformatorów. Pierwotnie poszczególne kondygnacje wieży połączone były drabinami i pomostami przy otworach strzelniczych. W 1928 roku podczas jej remontu wykonano metalowe schody. Wjazd przez bramę zamykany był żelazną kratą, spuszczaną po prowadnicy, która zachowała się do dziś, na północnej ścianie bramy.
